Evenals voorgaande jaren gingen de leden van de scoutinggroep Hamaland in december weer langs de deuren met oliebollen. Met de opbrengst van de verkoop wordt steevast een goed doel gesteund.
Maar dit jaar kozen de scouts niet voor een doel 'ver weg', maar besloten ze hun leeftijdgenoten van het Asielzoekerscentrum (AZC) in Doetinchem uit te nodigen voor een kennismakingsdag. De winst van de oliebollen werd gebruikt om de dag te bekostigen.
In het clubhuis van de scouts aan de Keppelseweg zitten even na het middaguur zo'n vijftig kinderen bij elkaar om weer wat energie op te doen met broodjes en limonade. Tussendoor wordt er gezongen en gedanst. "Het is een beetje een chaotische dag, maar wel een leuke chaotische dag", zegt Ilka Aalderink, leidster van de bevergroep.
De kinderen zijn deze dag in twee groepen opgedeeld, legt ze uit. De kleintjes vermaken zich in en rond het clubhuis, de oudere kinderen zijn naar camping Jena in het buitengebied van Hummelo. Daar is in de bossen een route uitgezet met allerlei hindernissen.
"Normaal gesproken zien de kinderen eigenlijk niet wat er gebeurt met het geld. Vandaar dat we er nu eens voor gekozen hebben om het op deze manier uit geven", zegt Aalderink.
In totaal zijn er op deze dag volgens haar meer dan honderd kinderen in de weer.
"Of we dit vaker gaan doen? Pfoeh, dat weet ik niet, het is een hele toer om zoiets te organiseren. We hebben vandaag heel wat extra begeleiders. Maar wie weet: misschien over een paar jaar weer."
Een eindje verderop bij camping Jena zitten Anne, Stefanie, Iona, Sofie, Lisanne Dzuligeta en Meho bij elkaar. Ze zijn tussen de veertien en zeventien jaar en hebben besloten dat ze deze dag eigenlijk 'een beetje kinderachtig' vinden. "Ik was liever gaan voetballen of volleyballen", zegt Meho. Maar naar huis gaan is ook geen optie: "Het is wel heel erg gezellig."
Meho woont al een jaar of zes in het AZC en zit op school in Doetinchem. Hij kent de meeste anderen dan ook wel, in ieder geval van gezicht.
"Deze dag is wat mij betreft ook niet echt nodig om eens een keer van het AZC af te komen, want dat doe ik toch wel. Ik probeer juist zoveel mogelijk weg te zijn. Maar voor de kleintjes is het wel heel leuk, want voor hun is het vaak veel moeilijker om van het centrum weg te komen."
Ingrid Schildering, die de pr van de scouts verzorgt, ziet het allemaal met een glimlach aan. "Dat hoort er een beetje bij hè, op die leeftijd. Het is verder precies de dag waar we op gehoopt hebben. Iedereen is gewoon per leeftijdsgroep ingedeeld, net zoals ze normaal gesproken zouden zijn bij de scouting. We hebben er juist niet de nadruk op gelegd dat sommige kinderen uit het AZC komen. Alles en iedereen door elkaar, en dat gaat prima. We proberen op deze manier een beetje begrip te kweken voor elkaar en aan te tonen dat we het allemaal hetzelfde zijn. En dat is gelukt."
